Kardeşimle (kendinisi pek küçük değil, dana gibi) çocukluğumuzdan beri en sevdiğimiz şey odamızın ortasına sandalyeleri sıralayıp üstlerine örtüler örtüp kendimize bir çadır yapmaktır. O doğmadan önceki mekanım genelde yalnız başıma takıldığım masa altıydı. Tabii ikinci kişi geldiğinde mekanı büyüttük. Rengarek örtülerle bezedik. Şimdi kendisi 20 li yaşlarında ve odasına bir yatağa ihtiyacı vardı. Annemin 'çocuk mu canım o? büyük bişey al' ısrarlarına rağmen gökyüzü gibi işlenmiş tenteyle örtülü bir çocuk yatağı aldım kendisine. Annemin tersine, şu sıralar dünyanın en mutlu insanı. Ben de sürekli ona yatıya gidiyorum. Gidemediğim zamanlarda yine tek başıma takıldığım masama dönüş yapayım dedim dün, fekat sevgilim tarafından masanın altında kulağımda kulaklıklar zevkle klip çekerken yakalandığım için biraz ara vericem sanırım.